Sýningin gaf yfirlit yfir íslenska abstraktlist sjötta áratugsins, þar sem abstrakta geometrían – strangflatarlistin – hreinflatarlistin réð ríkjum. Sýningin fékk jákvæða umfjöllun fyrir vandað val verka og einnig fyrir útgáfu veglegrar bókar tengdri sýningunni. Ásgerður átti einungis eitt verk á sýningunni, sem endurspeglar ágætlega þá staðreynd að hún mátaði sig einungis á stuttu tímabili (1961-62) við þessa listastefnu, áður en hún hélt áfram á eigin braut. Gaman væri að finna ljósmyndir frá sýningunni.