Hugmyndafræði þessarar „opnu sýningar“ Nýlistarsafnsins var að allir mættu sýna, koma og setja upp verk sín meðan húsrúm leyfði. Um 75 manns svöruðu kallinu. Auk þessa var Ásgerði boðin sérstök gestaþáttaka í setustofu safnsins (pallinum) þar sem hún sýndi þrjú verk, en einnig lágu ýmis kynningarrit frammi og tvö myndbönd um Ásgerði sýnd. Bragi Ásgeirsson skrifaði tvo sýningardóma. Annar fjallaði eingöngu um Ásgerði, og fór hann mjög lofsamlegum orðum hennar verk og feril. Hinn dómurinn fjallaði um „opna“ hluta sýningarinnar og skifaði meðal annars „Eins og gengur um slíkar framkvæmdir, er yfírgnæfandi meirihluti myndanna alvörulaust flipp og léttvægur tilbúningur á myndfleti. Og þó er fróðlegt að reika um sali safnsins og virða árangurinn fyrir sér, jafnframt reyna að lesa í hugarheim fólksins, sem er á öllum aldri, þótt unga kynslóðin sé fjölmennust svo sem vænta má. Jafnframt er það drjúgur lærdómur að bera árangurinn saman við myndir Ásgerðar á Pallinum, því ljóst má vera að obbinn af gerendunum þyrfti að leggja sig ómælda vinnu, klífa þrítugan hamarinn, til þess eins að ná með tærnar þar sem valkyrjan hefur hælana“.