Þegar hér er komið í íslenskri myndlistarsögu má segja að fótspor sýninga hefur minnkað til muna, sem hlýtur að vera listfræðingum og safnstjórum mikið umhugsunarefni. Bæði er það að birt umfjöllun um myndlistarsýningar er orðin mun sjaldséðari, enda mikið af myndlistargagnrýnendum og dagblöðum horfin af sjónarsviðinu, en einnig er meira eða minna hætt að gefa út sýningarskrár. Öll kynning er að færast yfir á samfélagsmiðla, sem skilja í raun eftir sig lítið sem ekkert spor. Á sama tíma virðast mörg söfn ekki vera farin að byggja upp neitt bitastætt á vefsíðum sínum hvað varðar fyrri sýningar. Gott dæmi er þessi sýning Listasafns Íslands. Það eina sem finns af blaðaumfjöllun eru stuttar fréttaklausur unnar upp úr fréttatilkynningu safnsins. Og á vefsíðu safnsins eru engar upplýsingar um sýningar fyrir 2015. Til er í skjalasafni safnsins fréttatilkynningin sem segir meðal annars „Sýningunni er ætlað að gefa innsýn í könnunarferli og vangaveltur íslenskra listamanna um ljósbrot, leik ljóss og skugga í náttúrunni og áhrif ljósbrigða á litróf umhverfisins. Verk sýningarinnar eru öll eftir íslenska listamenn og úr safneign Listasafns Íslands, og spanna tímabilið frá 1900 til 2013. Á sýningunni má m.a. sjá verk eftir listamennina Ásgrím Jónsson, Ásgerði Búadóttur, Doddu Maggý, Gerði Helgadóttur, Guðmundu Andrésdóttur, Gunnlaug Scheving, Jón Stefánsson, Sigurð Árna Sigurðsson, Spessa (Sigurþór Hallbjörnsson), Svavar Guðnason og Þórarin B. Þorláksson“. Þar er því ekki hægt að sjá hvað verk voru sýnd.